چهارشنبه 31 فروردین 1390  07:19 ب.ظ

زندگینامه: ارژنگ کامکار

(1335-)

ارژنگ کامکار در سال ۱۳۳۵ در سنندج به دنیا آمد

وی در دوران کودکی علاقه وافری به هنر نقاشی و نوازندگی تنبک پیدا کرد.

ارژنگ در زمانی که گروه کامکارها به تدریج شکل می‌گرفت به عنوان نوازنده تنبک، ارکستر فرهنگ و هنر سنندج را همراهی می‌کرد.

وی در سال ۱۳۵۵به تهران آمد و در کنار فراگیری دروسی در زمینه موسیقی، به تکمیل و یادگیری تکنیک‌های تنبک نوازی پرداخت.

در همان سال به رادیو ایران رفت و همراه با گروه شیدا به رهبری محمد رضا لطفی همکاری کرد.

او در سال۱۳۵۷ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت و به تحصیل رشته نقاشی مشغول شد.

[کامیابی چهل ساله کامکارها]

[کامکاری و ماندگاری]

ارژنگ علاوه بر آموزش موسیقی و نقاشی، همراه گروه‌های شیدا و عارف کنسرت‌های متعددی را اجرا کرد که اغلب به صورت آلبوم منتشر شده‌اند. وی نیز یکی از اعضای گروه کامکارها به شمار می‌آید.

وی نمایشگاه‌های انفرادی متعددی از آثار نقاشی خود برپا کرده است که مهم ترین آن‌ها در سال ۱۳۷۰و ۱۳۷۶در گالری سیحون برپا شد.

ارژنگ در سال ۱۳۸۳، کتاب ۶۰ قطعه برای تنبک را منتشر کرد که گوشه‌ای از تجربیات او طی سال‌های گذشته را نشان می‌دهد.

او همچنین بیش از ۱۵ سال است که در آموزشگاه کامکارها به تدریس تنبک نوازی مشغول است و نوازندگان چیره دستی را تربیت کرده است.


  • آخرین ویرایش:-
چهارشنبه 31 فروردین 1390  12:17 ب.ظ

زندگینامه: علی تجویدی

(1298- 1384)

علی تجویدی در سال 1298 در تهران خیابان ری به دنیا آمد

وی از همان اوان کودکی زیر نظر مستقیم پدرش هادی خان تجویدی که خود هنرمندی بزرگ و از شاگردان ممتاز کمال الملک و اولین استاد مینیاتور در ایران بود، قرار داشت.

چون پدر علاوه بر نقاشی و مینیاتور با موسیقی هم آشنایی داشت و تار را نزد درویش فرا گرفته بود و آن را می‌نواخت، کم کم علی را با این ساز آشنا کرد.

 پس از چندی که وی به مرحله نوجوانی رسید و وارد پیشاهنگی شد، نواختن فلوت و نت موسیقی را نزد ظهیرالدینی آموخت و از 16 سالگی ویلن را ابتدا نزد آقای سپهری آموخت و سپس مدت 2 سال نزد استاد حسین یاحقی به فرا گرفتن ردیف‌های موسیقی ایرانی مشغول شد.

علی تجویدی پس از چندی به کلاس استاد ابوالحسن خان صبا رفت و مدت 8 سال نزد ایشان به آموختن ویلن و سه تار همت گمارد و بنا به توصیه صبا برای تکمیل تکنیک نواختن ویلن و آشنایی با موسیقی غرب، چند سالی را نزد ملیک آبراهیمیان و بابگن تامبرازیان رفت.

تجویدی پس از آن برای تکمیل هنر موسیقی چندین سال به مطالعه در زمینه  هارمونی و ارکستراسیون نزد هوشنگ استوار پرداخت.

 

از آنجا که موسیقی ایرانی با ادبیات فارسی و فلسفه و عرفان شرق بستگی کامل دارد و رشته تحصیلی او هم در زمینه ادبیات فارسی بود لذا در کنار کار موسیقی ایرانی از مطالعه کتب در این زمینه غفلت نورزید و ضمن آموزش در خدمت استاد ابوالحسن خان صبا، در کنار ایشان به تعلیم شاگردان پرداخت.

وی در کلاس آزاد موسیقی آن زمان در حقیقت سمت استادیار را به عهده داشت، پس از فوت آن شادروان نیز در هنرستان عالی موسیقی ملی، کار تعلیم ویلون شاگردان را به عهده داشت.

علی تجویدی بحق یکی از بزرگترین آهنگسازان معاصر این سرزمین است که شاهکارهای بیشماری در پهنه هنر موسیقی از خود به یادگار بر جای نهاده، ترانه‌های پرآوازه و دلنشین او که در آرشیو برنامه‌های گلها ضبط و نگاهداری شده یکی از میراث های گرانبهای هنر این مرز و بوم است.

علی تجویدی نوازنده برجسته ویلن پس از 5 سال تحمل رنج بستر بیماری، سرانجام اسفند سال 1384 در منزل خود درگذشت.


  • آخرین ویرایش:-
چهارشنبه 31 فروردین 1390  09:10 ق.ظ

زندگینامه: اسماعیل مهرتاش

(1283-1359 )

 

اسماعیل مهرتاش ‌در سال 1283 در تهران به دنیا آمد و تحصیلات خود را در مدرسه‏ دارالفنون به پایان رساند

مهرتاش سپس به موسیقى روى آورد و براى فراگیرى تار نزد درویش‌خان رفت.
مهرتاش  بعد از آن مدتى نزد داوود شیرازى و سپس در محضر علینقى وزیرى به مشق موسیقى پرداخت. او  کلاس‌هایى جهت تعلیم تار، فن بیان و هنرپیشگى تأسیس کرد و حدود چهارصد و پنجاه آهنگ مختلف براى مناسبت‌هاى گوناگون ساخت و براى ضبط آنها بر روى صفحه چند سفر به بغداد و قاهره نیز کرد.

 از شاگردان وى، عبدالوهاب شهیدى، حسن اعتمادى، شاپور رحیمى، فریدون اسماعیلى، ملوک ضرابى و محمد منتشری و محمدرضا شجریان  را مى‏توان نام برد.

وى در زمینه نمایشنامه نیز فعالیت داشت و نمایشنامه‏هایى تا قبل از ایجاد کلوپ و جامعه باربد در منازل اجرا مى‏کرد، از جمله: «بچه سه قلو»؛ «دو ارباب و دو نوکر»؛ «ابهت الممالک»؛ «انوشیروان عادل»؛ «دکتر ریاضى‏دان».

مهرتاش در 1305 خورشیدی، جامعه‏ى باربد را تأسیس کرد و خود در آنجا تار مى‏نواخت و تصنیف مى‏ساخت و البته درس آواز و ردیف موسیقی هم می‌داد. او با خوانندگانى مانند ملوک ضرابى و ادیب خوانسارى همکارى داشت و از قطعات موزونى که اجرا کرده «اپرت لیلى و مجنون» و «خسرو و شیرین» مشهور است.

مهرتاش در سال 1359 دار فانی را وداع گفت. از او آثار فراوانی برجای مانده است،اما از جمله شاگردانی که سخت مسیرکاری و دلبستگی‌های آن زنده‌یاد در حوزه موسیقی را پی‌گرفته است،محمد منتشری است که علاوه بر انتشار مجموعه‌تصانیف تهران قدیم ردیف آوازی به روایت مهرتاش را هم آماده انتشار کرده است


  • آخرین ویرایش:-
  • تعداد کل صفحات :13  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
آخرین پست ها
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic